ตอนนี้มีเรื่องมากมายที่เข้ามา ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้
อยู่เฉยๆก็มีเรื่อง  ไม่ได้ทำอะไรเค้าแต่ก็เป็นคนผิด เป็นผู้กระทำทั้งๆที่ความจริงแล้วเราเป็นผู้ถูกกระทำ
เราพยายามมองตัวเองก่อนว่าเราผิดตรงไหน เราทำอะไรผิด เราออาจจะไม่ใช่คนดี
แต่ก็ไม่เลวพอที่จะไปโยนความผิดที่ตัวเองทำให้คนอื่นกลายเป็นคนผิด
ตั้งแต่เราเกิดมาเราไม่เคยเกลียดใคร แม้แต่ตอนนี้เราโดนขนาดนี้แต่บอก
ได้เลย เราไม่เกลีบดเค้าเลย  ไม่โกรธเค้าด้วย เราแค่ไม่เข้าใจ 
เราอยู่ของเราดีๆ เราไม่เคยคุยกับเค้า เราไม่เคยรู้จักเค้า  เค้ามามองหน้าเรา เราถามตัวเองว่าทำไม
เค้ามองแบบไม่พอใจ  เค้าว่าเราทุกครั้งเวลาเราเดืนผ่าน  เราก็ไม่รู้เรื่อง คิดซะว่าเค้าไม่ได้ว่าเรามั้ง
แต่น่าหัวเราะนะ ตอนนี้ทุกอย่างกลับกลายเป็นเราเป็ฯคนทำซะงั้น  แต่ก็นะโลกมันก็เป็นแบบนี้
ความยุติธรรมคืออะไร  อะไรคือความถูกต้อง  อะไรคือสามัญสำนึก  อะไรคือความเป็นคน
อะไรคือศักดิ์ศรี  ไม่อายบ้างเหรอ  ไม่อายคนอื่นอย่างน้อยก็น่าจะอายตัวเอง
ตัวเองทำอะไรย่อมรู้อยู่แก่ใจ ทุกอย่างที่ผ่านมาอยากให้เราเป็นคนผิดก็ได้เราจะผิด
แต่อย่างน้อยเราก็ไม่ได้โยนความผิดให้ใคร แต่ความผิดตรงนี้มันถูกโยนมาหาเราเอง
แล้วโปรดจำไว้ในโลกของความเป็นจริง  ในชีวิตจริง  ในสังคมที่กว้างกว่านี้  ไม่ทุกครั้งหรอกที่คุณจะโยนความผิดให้ใครได้  ทำอะไรไปถ้ากล้าที่จะทำก็ต้องกล้าที่จะรับ  จำไว้
ทุกอย่างอโหสิให้ แต่ถ้าอะไรมันจะเกิดขึ้นอืกเราก็คงห้ามไม่ได้ แต่จะไม่ตอบโต้ ไม่ทำอะไรเลย
เพราะสิ่งที่จะชนะจริงๆไม่ใช่กำลังแต่เป็นความสงบ รู้ไว้นะ